صلوات

آقا کیمیایی در فیلم محاکمه در خیابان دیالوگی دارد که از زبان حبیب به گمانم می گوید ” ناموس بازی دوباره داره مُد می شه” … خب اگر اینطور است تکلیف برادر و پدر دخترهایی که چشم آقا کیمیایی را گرفته اند روشن است و همینطور تکلیف خود آقا کیمیایی …  یک صلواتی بفرستید.

ببخشید مخل دقیقن کجای آدم است؟

یادتان می آید دوستی داشتیم که به مسجد و سیزده می گفت “مچد و سینزده” و تحلیل سیاسی هم می کرد؟ همان دوست عزیز گرامی دیروز گفت: “این حرف، تو مخل ما نمی گنجه”!

بزن اون دست قشنگه رو

کاشکی پرنده بودم                                  ببر درنده بودم

پ.ن: این ثبات رای خانم مهستی، من را کُشت

عموی قرضی

دلم “عمو اسدالله” می خواهد. ای کاش سعید عمو اسدالله اش را به من قرض می داد …

حدیث جدید

با اجازه آقای محمد، اگر زمان ایشان الملک یبقی مع الکفر بود و و لا یبقی مع الظلم، حالا برعکس شده است؛ الملک یبقی مع الظلم و لا یبقی مع الکفر.

پ.ن: ما دوستی داریم که روزنامه نگار است و به مسجد می گوید “مچد”، به سیزده می گوید “سینزده” و چه جالب که تحلیل سیاسی هم می کند.

کاریزما

این یک دیالوگ از فیلم بی پولی است:

ایرج ( بهرام رادان ): بابا اون که سواد نداره…

پرویز (حبیب رضایی ): عوضش کاریزما داره!

کاریزما یعنی انقلاب 57 ایران. یعنی پرسپولیس پروین.

کاربرد زبان عربی

من در تهران به افق جمهوری اسلامی ایران: لطفن یه قوطی آب جو

آقا : نداریم، اما ماءالشعیر داریم!

ببینم زبان عربی ماهیت یک چیز را هم تغییر می دهد؟

آقا اجازه

تعداد این ها که از تعداد تماشاگران تیم کشت و صنعت شوشتر هم کمتر است. به شوشتری ها برنخورد.

ساندویچ

همه چیز این مملکت با زور و فشار انجام می شود، حتی باز و بسته شدن پنجره اتوبوس ها.

سوت، کف بزن به افتخارش

روز قدس امسال؛

1. روز خنده ما بود          روز گریه دکتر!

2. فراموش نمی کنیم که به خاطر تجمع ما در میدان ولیعصر، یکی از پایگاه های دولتی مجبور شد سرود “ای ایران”  پخش کند.

3. وقتی گاز فلفل روزه را باطل نمی کند، آب و سیگار هم باطل نمی کند.

4. سه هیچ بردیم، آن هم در خانه حریف.